२८ जेष्ठ २०७१, बुधबार ०६:३३ बुधवार साप्ताहिक, नयाँबानेश्वर, काठमाण्डौं

पशुपतिलाई बम्पर चिठ्ठा

एउटा पुरानो कथानुसार, एक टुक्रा मासुका लागि दुई छट्टु श्यालबीच लफडा उत्पन्न हुन पुगेछ । दुवै श्यालले आफूले मासुको टुक्रा पाउनुपर्ने जिकिर गरेछन् । ती दुई श्यालबीचको झगडालाई अत्यन्तै नजिकबाट नियालिरहेको एउटा कागले भने अन्तत: फाइदा उठाउन पुगेछ । अर्थात्, मासुको स्वाद ग्रहण गर्ने औसर ती दुई श्यालले होइन, मौका ढुकेर बसिरहेको कागले पाएछ ।
यो कथामा उल्लिखित पात्रहरूबारे त्यति बताइरहनु नपर्ला । पूर्वपञ्चहरूको पार्टी राष्ट्रिय प्रजातन्त्र पार्टीभित्र अहिले उत्पन्न लफडाले नै पात्रहरूको सर्वथा चिनारी गराइरहेको छ । राप्रपाका दुई हस्ती सूर्यबहादुर थापा र लोकेन्द्रबहादुर चन्दबीचको तानातानले अर्का नेता पशुपतिशमशेर राणालाई अध्यक्ष पदको बम्पर चिठ्ठा परेको छ । र, राणाले कथानुसार कागले प्राप्त गरेको जस्तै औसर बटुलेका छन् ।
हुन पनि, थापा र चन्दबीचको लफडा यति उत्कर्षमा पुग्यो कि, दुवै पक्ष पार्टी कार्यालय कब्जा गर्ने तहसम्मै पुगे । थापा, चन्द, राणा र प्रकाशचन्द्र लोहनी गरी चार जना शीर्ष नेताहरूले एक–एक वर्ष पालैपालो अध्यक्षको कुर्सीमा बस्ने ‘भद्र सहमति’ भए पनि थापाले भने निर्धारित समयमा कुर्सी छोड्न नचाहेपछि थापाकाजीलाई स्वाद चखाउने उद्देश्यले ठकुरी राजासाबले आफूलाई अध्यक्ष घोषणा गरे । तर, ठकुरीसाबको स्वघोषित अध्यक्ष पद एकाएक धरापमा पार्दै थापाकाजीले अर्का ठकुरीसाब पशुपतिलाई अध्यक्षको पद दिलाइछाडे । उमेर र वरिष्ठता अनुसार अध्यक्ष पद पालैपालो पाउने सहमतिलाई गोली मारेर थापाकाजीले आफ्नो तुजुक देखाइदिए । र, पञ्चायतकालदेखि नै आफ्ना प्रखर प्रतिस्पर्धी रहेका एउटा ठकुरीलाई पछारेर अर्का ठकुरीलाई उचाल्ने थापाकाजीको अभियान तत्काललाई सफल भएको मान्नुपर्छ ।
तर, एक वर्षअघि मात्रै एकीकरण भएको पूर्वपञ्चहरूको पार्टीमा चिरा आउन नदिन दुई नेताबीचको पौंठेजोरीलाई ख्याल गर्दै मिलाएर लैजानेतिर भन्दा पनि राणाले अध्यक्षको कुर्सीमा बस्ने जुन लालसा देखाए, त्यसले उनको दूरदर्शितालाई दर्साउँदैन । आखिर, बम्पर चिठ्ठा परेपछि कसले छाड्छ र अध्यक्षको कुर्सी ?