१७ मंसिर २०७१, बुधबार ०९:३९ बुधवार साप्ताहिक, नयाँबानेश्वर, काठमाण्डौं

कोषमा अजितको मनपरी

काठमाडौं । नेपाल विद्युत् प्राधिकरणको मिटर रिडरबाट ‘पदोन्नति’ भएर लुम्बिनी विकास कोषको सदस्य–सचिवमा नियुक्त भएका अजितमान तामाङले कोषभित्र मनपरी काम गरिरहेका छन् । एनेकपा (माओवादी) सरकारमा रहेको बेला सदस्य–सचिव नियुक्त भएका तामाङले कोषलाई आफ्नो इच्छाअनुरूप चलाउन चाहेपछि अहिले उनको आलोचना भइरहेको छ ।
कोषलाई पुख्र्यौली सम्पत्तिजस्तै चलाउन थालेपछि तामाङको कार्यशैलीमा नै प्रश्नचिह्न उठ्न पुगेको हो । उनले कोषमा उपसचिवसरहको दरबन्दीमा सरकारले पठाएको खगेश्वर अधिकारीलाई हाजिर हुन नदिएर वितण्डा मच्चाएका थिए । कोष तथा लेखा नियन्त्रण कार्यालय, बुटवलबाट कोषमा काजमा सरुवा भएर गएका अधिकारीलाई उनले लामो समयसम्म हाजिर नै हुन दिएनन् । अधिकारीलाई बिनाकारण उनले हाजिर नगराएको बताइन्छ । सरकारले नै काजमा पठाएको कर्मचारीलाई हाजिर हुन नदिएपछि कोषको सञ्चालक समितिको बैठकमा नै सोबारे कुरा उठेको थियो । तामाङले अधिकारीलाई हाजिर गर्न नदिएपछि संस्कति, पर्यटन तथा नागरिक उड्डयन मन्त्रालयका सचिवले नै उनलाई फोन गरेर ‘हाजिर गर्नबाट नरोक्नुस्, त्यसले काममा समस्या उत्पन्न हुन्छ’ भनेर सम्झाएका थिए । तर, सचिवले सम्झाउँदा पनि तामाङले कुनै टेरपुच्छर नलाएको बताइन्छ । अधिकारीलाई हाजिर हुन नदिएपछि अर्का उपसचिव रामबहादुर केसीलाई काजमा पठाएको थियो । उनलाई भने तामाङले हाजिर गर्न दिएका थिए । एउटा उपसचिवलाई हाजिर गर्न दिने र अर्कोलाई नदिने उनको शैलीप्रति बोर्डका सदस्यहरूले नै विरोध जनाएका थिए ।
लुम्बिनी क्षेत्रको समग्र विकास गर्ने, गुरुयोजना तयार पार्नेजस्ता महत्त्वपूर्ण कामको जिम्मेवारी पाएको कोषमा करोडौं बजेट रहेको छ । तर, सदस्य–सचिव तामाङले कोषको लेखा–प्रमुखमा कुनै पनि व्यक्तिलाई नियुक्त नगरी कम्प्युटर अप्रेटर भीम बस्नेतलाई लेखा प्रमुखको जिम्मेवारी दिएका थिए । आफ्नो विश्वासिलो पात्र बस्नेतलाई उनले एक वर्षसम्म लेखा प्रमुख बनाएर कोषको रकम हिनामिना गरेको बताइन्छ । सदस्य–सचिव तामाङ र कम्प्युटर अप्रेटर बस्नेत मिलेर कोषको रकम दुरुपयोग गरेको कुरा बोर्डको बैठकमा समेत उठेको थियो ।
तामाङले कोषलाई दुहुनो गाई बनाइरहे पनि उनलाई सरकारले अहिलेसम्म हटाउन सकेको छैन । तामाङको कार्यशैलीलाई लिएर कोषभित्र र बाहिरसमेत विरोध भइरहे पनि उनलाई हटाएर नयाँ सदस्य–सचिव नियुक्त गर्नतिर मन्त्रालयले समेत चासो नदिनुलाई रहस्यको रूपमा हेर्न थालिएको छ ।